Vernauwing van de beenslagaders

Een vaatvernauwing in de beenslagaders wordt veroorzaakt door slagaderverkalking, ofwel artherosclerose of perifeer vaatlijden. Het ontstaat naar aanleiding van een opeenhoping van cholesterol, bloedplaatjes en gladde spiercellen in de vaatwand. Dit wordt plaques genoemd. Door deze ophoping raakt de gladde binnenwand van het bloedvat langzaam beschadigd.

De reactie van het lichaam is om deze schade te herstellen. Hierdoor gaan bloedplaatjes op de beschadigde plek nog meer opeenhopen en klonteren. Deze ophoping, de plaques, gaat uiteindelijk ook verkalken waardoor deze verhardt. Deze verharding wordt sclerose genoemd. Hierdoor wordt het bloedvat steeds dichter waardoor het bloed steeds minder goed door kan stromen naar de benen. Dit zorgt voor een tekort aan zuurstof in de benen. Uiteindelijk kan er zelfs sprake zijn van een afsluiting van de slagader. Soms vormt het lichaam nieuwe kleine bloedvaatjes, oftewel collateralen, waardoor de benen alsnog bloed krijgen en dus worden voorzien van zuurstof. Hierdoor heeft men naar aanleiding van een plaques niet altijd ernstige klachten.

Wanneer men gaat lopen, wordt er inspanning gevraagd van de beenspieren. Hierdoor hebben deze spieren meer zuurstof en dus bloed nodig. Wanneer er in de vaatchirurgie onvoldoende zuurstoftoevoer is, treedt er verzuring op van de beenspieren. Dit kan een krampachtige pijn veroorzaken. Dit wordt ook wel etalagebenen genoemd. In het geval dat er zo weinig bloed naar de benen stroomt dat men ook in rusttoestand pijn ervaart, wordt er gesproken over rustpijn.

Wanneer er te weinig doorbloeding is, is er een grote kans op infecties waardoor het weefsel kan afsterven. Bij afsterving zal er een amputatie uitgevoerd moeten worden.